kleedje met plooitjes uit svdh1

Ik ben weer terug in gang geschoten. Dat mooie weer roept om nieuwe kleedjes :) Ook voor m'n swapje heb ik iets in elkaar gezet, maar dat kan ik nog niet tonen, want dat mag pas op 6 april worden uitgepakt, en is nog niet verstuurd want ik wil morgen nog iets maken.

Maar voor ons meisje maakte ik een kleedje. Met plooitjes in het bovenstuk en in de rok. En een streepje paspel ertussen. Ik had ook een 'aan' foto willen nmemen, maar het was zo druk gisteren en moest me zo afjagen om op tijd te zijn gistermiddag (kennen jullie dat, dat constant afjagen? Soms wou ik dat ik wat meer op mijn gemak kon zijn, zonder me overal over te moeten opjagen), dat het er niet van gekomen is. En nu hangt het al op den draad te drogen. Een volgende keer nog een fotootje op model dus. Ze was er alvast heel erg blij mee. Maar dat is ze eigenlijk wel altijd met een kleedje waarmee ze kan zwieren.

Misschien is het nu nog eens tijd om iets voor kleine broer te maken. Een hemdje ofzo. Of een pijama. Ik weet het nog niet, de hele kleerkast moet nu met het nieuwe seizoen toch weer vernieuwd worden, dus keuze genoeg!

stofje: Daaidieka
patroontje: svdh1
paspel gekregen van de schoonmama ;-)

spring is in the air!

De lente komt eraan! Jippie! :-) Daar wordt ik instant vrolijk van. Gisteren de nodige portie vitamine D opgedaan, in een tuin die eindelijk ergens op begint te trekken. Afhankelijk van welke kant je opkijkt, lijkt het alsof die al mooi is aangelegd. Vooral niet de andere kant opkijken dan ;-)

Ik ga nog eens proberen wat nieuw leven te blazen in mijn blogje hier. Niet dat ik heb stilgezeten, alhoewel, op creatief vlak is er niet zo veel gebeurd. Nadat ik half november werd geveld door een dubbele longontsteking en bijna een week op intensieve zorgen belandde, had ik best veel tijd nodig om weer op mijn positieven te komen. Ik ging een dikke maand later weer aan de slag, maar 's avonds was ik letterlijk kapot. Ik kon nog amper mijn huishouden runnen. Januari dan toch nog maar eventjes wat gas teruggenomen, maar sinds half januari ben ik eigenlijk weer helemaal zoals voorheen. Nooit geweten dat je conditie zo pijlsnel onder het vriespunt kan duiken! Niet dat ik een goede conditie heb, maar in vergelijking met eind november is die tiptop! Ik kon de eerste dagen op mijn gewone kamer amper mijn tanden poetsen en mijn haren kammen en ik moest alweer gaan zitten. Ben m'n mama ontzettend dankbaar dat ze me uit bed geplukt heeft en heeft meegesleurd naar spoed, omdat het voor haar toch niet zomaar een griepje was. Anders had ik wss aan de beademing gemoeten.
Dat was dus eventjes met beide voetjes weer op de grond, en een teken voor mij om toch wat gas terug te nemen, en misschien toch wat beter naar mijn lichaam te luisteren, en wat sneller te rusten.

Voor carnaval was het ook hier een Elsa, wat had je gedacht. Met een super Frozen fan in huis kan dat toch niet anders. Ik haalde mijn stofjes in Borgerhout bij modestoffen Moens, en ons meisje was er heel content mee. De cape maakte ik niet vast aan het kleed, maar die kan ze aan en uit doen. Ik maakte 'm wel niet te lang (dat vond ze wel een beetje jammer), maar hey, dat ding moest wel een stoet en een schooldag overleven he.

Hieronder enkele impressies van de afgelopen maanden. De kids doen het super, ik voel me super, en mijn ventje weet nu ook wat het is om een huishouden draaiende te houden ;-) (er mogen ook voordelen zjin aan ne keer goed ziek zijn hé)

 

Ondertussen heb ik me ook ingeschreven voor een eerste swapje. Ik ben benieuwd De 'secret spring swap'. Ik moet nog even bedenken wat ik ga maken voor mijn swapmaatje :)

klaar voor de herfst/winter

Nee, er is niks aan de hand hier. Ik ben er nog :-) Maar mannekes, wat had ik een zomer thuis met een baby en een kleuter onderschat zeg, pfieuw. Dikke vette pluim voor alle mama's met 3 of meer kinderen zenne, ik doe het ze niet na, ge kunt me afvoeren dan.

Ik weet wel van mezelf dat ik niet zo een gestructureerd, georganiseerd persoontje ben, dus dat kan wel een verklaring zijn natuurlijk. En dan ben ik nog niet eens terug aan het werk. Ik ga morgen genieten van mijn laatste dagje vrijaf, en dan vlieg ik er vanaf woensdag weer volle bak in. Ik merk wel dat de structuur van de school me al wel weer goed doet, dus ik denk de structuur van weer aan het werk te gaan ook wel.

Veel is er niet vanonder mijn naaimachine gerold de afgelopen weken. Maar toch wel een groter projectje. Dat ipv een paar dagen, een paar weken in beslag nam. Niet omdat het zo super moeilijk was, eerder omdat het meestal tussen de soep en de petatten gebeurde.

In de Ottobre zag ik een kei leuk jasje staan, eerder een sportiever modelleke, dat in mijn ogen perfect bij ons madammeke past. Ik ging dus op zoek naar een passend stofje, niet te licht (zand, en water en buiten spelen op school, ge-kent-het-wel) maar toch wel met een kleurtje (donker is ook maar donker niwaar) en ik heb het nog gevonden ook, en dan nog niet eens een duur stofke, hoe goed kan het meezitten soms eh.

Ipv velcro gebruikte ik overal kamsnaps, en de sterzak die je in het boekske kan terugvinden die paste absoluut niet bij de appeltjes. Waarom dan geen appeltje tekenen hoor ik u zeggen? Niet nodig, ik heb zakken in de zijnaad verstopt.

Ik behandelde het katoentje tegen water, en stak er dikke wattine tussen voor de warmte. De kap vergat ik te voeren met wattine, maar ons madammeke zet toch altijd een muts op, dus ik ga niet de moeite doen om het hele spel weer uit elkaar te halen.

Het hoeft voor mij nu niet direct kouder te worden, maar ze kan d'er in alle geval tegen nu!

stofjes en fournituren allemaal van bij http://hetmachien.com/

cupcakes versieren - op z'n kleuters

Kleuters die vakantie hebben moeten af en toe ge-entertained worden. Gelukkig heb ik een rustige meid, die ook graag meehelpt in de keuken. Want dat doe ik zelf ook graag. Ik had haar beloofd dat ze cakejes mocht versieren voor het bezoek dat later op de dag kwam. Ze was superenthousiast. De cakejes werden gebakken tijdens haar middagdutje (soms heeft ze die dut nog nodig), en het eerste wat ze vroeg als ze opstond was 'Mama, mag ik nu cakejes versieren?'

Ik klopte nog wat room op, die een klein beetje roze was, want roze, dat is nog steeds het van het. En toen mocht ze zelf aan de slag. De bolletjes werden er voorzichtig 1 voor 1 opgelegd, en vooral de bloemetjes waren favoriet. Er moest natuurlijk ook geproefd worden tussendoor. Al moest ik de room er voor haar afhalen, want die vond ze niet lekker :-))

Ze werden gesmaakt 's avonds, de cupcakes! En de dochter was blij, want zij vertelde honderduit dat zij de cakejes had versierd.

een kaartje

Geen naaiseltje deze keer, maar nog eens een gescrapt kaartje. Ik maakte het kaartje al toen ik nog hoogzwanger was, maar het was voor de trouw van mijn 'kleine' broer. Op 16mei stapte hij in het huwelijksbootje, en dat moest natuurlijk gevierd worden, en daar hoorde toch wel een zelfgemaakt kaartje bij vond ik.

Het was geleden van het scrapweekend dat mijn spulletjes nog eens uit de kast kwamen, en het ging niet van een leien dakje, maar uiteindelijk was ik wel heel blij met het resultaat. Het ingekleurde afdrukje ben ik niet zo heel tevreden mee, maar ik had maar 1 afdrukje, dus een herkansing was uitgesloten, en hoogzwanger en ongemakkelijk zijnde (ik kon erg moeilijk zitten op het einde, kreeg echt heel veel pijn dan) was dit het resultaat. Geen gedrocht, maar nu ook niet direct superschoon. Ik kleurde het in met aquarelpotloden trouwens. Het papier en embellishments komt vooral uit oudere studio calico kits, daar zaten altijd pareltjes in. moest ik nog veel scrappen zou ik mijn abo nog steeds hebben denk ik.

 

 

Verder gaat alles hier zijn gangetje. Druk druk druk met de baby en de grote zus, dus de naaimachine staat hier nog eventjes te verkommeren. Ook omdat ik nog veel werk heb in huis (lees: zoveel mogelijk rommel uitsorteren om naar het containerpark te vervoeren en kasten opruimen en inladen). Dat krijgt nu effetjes voorrang.

 



welkom, kleine lieve vent!

Ik was even vergeten hoe snel de dagen voorbijvliegen met een baby in huis. Hoeveel je zou willen doen en niet gedaan krijgt. 5x aan dezelfde mand strijk moeten beginnen bijvoorbeeld. Maar als je dan een blik op dat kleine mensje werpt, die zo vredig ligt te slapen, of met grote kijkers in je schoot ligt...dan is dat het toch allemaal dubbel en dik waard hé.

Op 1 mei kondigde ons ventje zich aan. Met een snelle start begon hij zijn leventje hier. Op 1.5u van water gebroken en de eerste wee tot ik hem in mijn armen mocht houden. De vroedvrouwen verschoten er zelf van :) Een kleine vent, 49cm, 3kg260 en we noemden hem Ward.

Voorlopig dus ff geen tijd om te naaien. Was en plas en eten geven, en af en toe een dutje meepikken overdag, daar zijn mijn dagen voorlopig goed mee gevuld.

Grote zus is superfier, en zorgt heel lief voor haar kleine broer. Nog heel even...en dan is deze vent ook alweer groot. Want het gaat veel te snel, altijd weer. We gaan dus genieten, genieten, genieten, en binnenkort hebben we ons ritme wel weer gevonden en is er weer hobbytijd :)

Pauline met bloemetjes

Deze keer werd het een rokje. Mét zakjes. Op aanvraag, want in een snel snel rokje laatst had ik geen zakjes gedaan en ons madammeke was precies wat teleurgesteld. Toen beloofde ik dat het volgende rokje met zakjes zou zijn. En belofte maakt schuld natuurlijk hé.

Het werd 'Pauline' uit zelfgemaakte kleertjes 2, de versie met fronsjes. Ik vind die plooien ook heel mooi, maar heb altijd de indruk dat dat bij die kleinere - en dus kortere - versies niet altijd even mooi valt. En met een fronske kunt ge niet veel verkeerd doen mijn gedacht.

Ook weer een stofje dat ik won bij haar, fleurig en supermooi, een luchtig katoentje. Sluiting met kamsnaps, dat is makkelijker voor dochterlief. Maar op de moment kan ze zelfs gewoon aan- en uittrekken want de taille zat wat ruim dus ik heb er aan beide kanten opzij een stukje rek ingezet. De meester zal ook content zijn dat er niet geholpen moet worden ;-)

paspeltje aan de zakken

rekkertjes links en rechts

kamsnaps om te sluiten

Verder werd tussen het rusten door alles in gereedheid gebracht voor de komst van kleine broer. Ik heb alvast de kaap van 36 weken gehaald, zonder volledige platte rust, en daar ben ik zoooo blij om, want dat was vorige keer niet gelukt. Toen was het 6 weken platte rust en heb ik de 36 weken net niet gehaald. Voor mij toch wel een mijlpaal, want in het ziekenhuis is dat de grens tussen standaard couveusekindje of niet, als ze geen 36 weken zijn moeten ze zowiezo de couveuse in. Nu kan het nog beide kanten uit.
Maar alles is klaar, de wieg is opgedekt, het bed is opgedekt, het badje uitgewassen, kleertjes in de kast, de valies staat klaar, de enveloppen zijn klaar,... kleine broer is meer dan welkom :-)