een Lotta voor Lore

't Is niet dat ik niet meer genaaid heb, maar veel is het niet. Ik maakte nog een zelfde zonnehoedje als de vorige post, maar een maatje groter, om kado te doen. De mama van een kei tof manneke vond Wardje's hoedje zo leuk dat ik haar beloofde er nog zo eentje te maken.

En dan was het nog eens de beurt aan Lore. Een Lotta deze keer. Ik kocht het papieren patroon bij Den Depot in Heist op den Berg. De stofjes lagen te wachten in de kast. Een fleurig bloemenstofje met veel verschillende kleurtjes, lekker zomers en makkelijk te combineren dus.

Het lag hier al even geknipt, daarna deels overlockt, en toen ik zo goed als klaar was met overlocken was mijn overlockgaren op en ik had geen nieuwe meer liggen. Dus vorige zaterdag naar de winkel (amai da was zweten, zo warm was het toen ;) ). Het inrijgen van de overlock heeft me nog eens bloed zweet (letterlijk) en tranen gekost, maar het lukte en ik kon verder.
Gisteren legde ik de laatste hand aan het rokje, en vandaag heeft ze er al een hele dag mee rondgeparadeerd. Ikke blij, want ons meid is geen gemakkelijke qua kleren. Dinsdag gingen we shoppen en we hadden ampers iets bij wegens 'niet mooi mama'.

De blinde rits ging vrij vlotjes en ik ben er ook bijna tevreden over. Ik maakte er ook een knoopsgatenelastiek in, da's toch altijd wel handig. En onderaan een simpel zoompje met de tweelingnaald. Ik voer niet snel een rokje, al zeker niet voor de zomer, dus dat heb ik hier ook niet gedaan.

Ik ben niet gemakkelijk content van mijn eigen naaisels, focus me vaak te veel op de foutjes, maar hier ben ik toch echt wel tevreden over. Ik heb alleen op de foto's gezien dat het rokje niet helemaal recht aan was, klein beetje gedraaid, maar ik ben al lang blij dat ik enkele geposeerde foto's kon maken :D

kleine jongen zoekt zonnehoedje

Veel werd er hier nog altijd niet genaaid de laatste tijd. Ik stak een test-versie ineen van de mimi-blouse uit het boek van Tilly and the buttons, maar de echte versie, daar ben ik nog altijd aan bezig :-) Ooit zal die wel eens af geraken hoop ik. Gisteren ben ik er nog eens terug aan begonnen.
Hebben jullie eigenlijk een paspop? Ik denk eraan een lady lewenstein aan te schaffen. Als je zo bezig bent aan iets voor jezelf (is hier nog niet vaak voorgevallen) dan is dat toch wel erg praktisch denk ik.

Enkel zonnehoedjes, dat rolde onder mijn naaimachine uit. Want we gingen op reis en ik rekende op goed weer. Ik maakte een exemplaar voor de kleine man, en eentje voor de al wat grotere madam. De kleine man is er heel blij mee. Althans, hij kan dat niet vertellen, maar hij laat het op zijn kopke staan, dus ik neem aan van wel.

De madam, dat is een ander paar mouwen. Toen het af was vond ze het supermooi. Eens in Frankrijk, wou ze het niet meer opzetten - tenzij onder lichte dwang - en dat wil ze nu nog altijd niet want 'mama ik vind het echt niet mooi'. Het was thans een stofje met appeltjes en de andere kant kleurrijke driekhoekjes. Maar het is niet roze...ik denk dat daar het schoentje (of hoedje?) wringt.
Het is niet enkel met het zonnehoedje hoor, ook shortjes, sportschoenen,...het is allemaal 'niet mooi'. Ach, het zal wel weer een fase zijn zeker :) Ik denk niet dat ik met 4j al zo bezig was met mijn kleren, jullie wel?

Maar de kleine man, die wil het hoedje wel met jullie delen. Omgekeerd heeft hij het eigenlijk niet opgehad, deze kant vind ik het leukst :)

We hebben trouwens genoten van de vakantie, en het mooie weer was er meestal wel. De batterijtjes zijn weer opgeladen om er weer in te kunnen vliegen.

kleedje met plooitjes uit svdh1

Ik ben weer terug in gang geschoten. Dat mooie weer roept om nieuwe kleedjes :) Ook voor m'n swapje heb ik iets in elkaar gezet, maar dat kan ik nog niet tonen, want dat mag pas op 6 april worden uitgepakt, en is nog niet verstuurd want ik wil morgen nog iets maken.

Maar voor ons meisje maakte ik een kleedje. Met plooitjes in het bovenstuk en in de rok. En een streepje paspel ertussen. Ik had ook een 'aan' foto willen nmemen, maar het was zo druk gisteren en moest me zo afjagen om op tijd te zijn gistermiddag (kennen jullie dat, dat constant afjagen? Soms wou ik dat ik wat meer op mijn gemak kon zijn, zonder me overal over te moeten opjagen), dat het er niet van gekomen is. En nu hangt het al op den draad te drogen. Een volgende keer nog een fotootje op model dus. Ze was er alvast heel erg blij mee. Maar dat is ze eigenlijk wel altijd met een kleedje waarmee ze kan zwieren.

Misschien is het nu nog eens tijd om iets voor kleine broer te maken. Een hemdje ofzo. Of een pijama. Ik weet het nog niet, de hele kleerkast moet nu met het nieuwe seizoen toch weer vernieuwd worden, dus keuze genoeg!

stofje: Daaidieka
patroontje: svdh1
paspel gekregen van de schoonmama ;-)

spring is in the air!

De lente komt eraan! Jippie! :-) Daar wordt ik instant vrolijk van. Gisteren de nodige portie vitamine D opgedaan, in een tuin die eindelijk ergens op begint te trekken. Afhankelijk van welke kant je opkijkt, lijkt het alsof die al mooi is aangelegd. Vooral niet de andere kant opkijken dan ;-)

Ik ga nog eens proberen wat nieuw leven te blazen in mijn blogje hier. Niet dat ik heb stilgezeten, alhoewel, op creatief vlak is er niet zo veel gebeurd. Nadat ik half november werd geveld door een dubbele longontsteking en bijna een week op intensieve zorgen belandde, had ik best veel tijd nodig om weer op mijn positieven te komen. Ik ging een dikke maand later weer aan de slag, maar 's avonds was ik letterlijk kapot. Ik kon nog amper mijn huishouden runnen. Januari dan toch nog maar eventjes wat gas teruggenomen, maar sinds half januari ben ik eigenlijk weer helemaal zoals voorheen. Nooit geweten dat je conditie zo pijlsnel onder het vriespunt kan duiken! Niet dat ik een goede conditie heb, maar in vergelijking met eind november is die tiptop! Ik kon de eerste dagen op mijn gewone kamer amper mijn tanden poetsen en mijn haren kammen en ik moest alweer gaan zitten. Ben m'n mama ontzettend dankbaar dat ze me uit bed geplukt heeft en heeft meegesleurd naar spoed, omdat het voor haar toch niet zomaar een griepje was. Anders had ik wss aan de beademing gemoeten.
Dat was dus eventjes met beide voetjes weer op de grond, en een teken voor mij om toch wat gas terug te nemen, en misschien toch wat beter naar mijn lichaam te luisteren, en wat sneller te rusten.

Voor carnaval was het ook hier een Elsa, wat had je gedacht. Met een super Frozen fan in huis kan dat toch niet anders. Ik haalde mijn stofjes in Borgerhout bij modestoffen Moens, en ons meisje was er heel content mee. De cape maakte ik niet vast aan het kleed, maar die kan ze aan en uit doen. Ik maakte 'm wel niet te lang (dat vond ze wel een beetje jammer), maar hey, dat ding moest wel een stoet en een schooldag overleven he.

Hieronder enkele impressies van de afgelopen maanden. De kids doen het super, ik voel me super, en mijn ventje weet nu ook wat het is om een huishouden draaiende te houden ;-) (er mogen ook voordelen zjin aan ne keer goed ziek zijn hé)

 

Ondertussen heb ik me ook ingeschreven voor een eerste swapje. Ik ben benieuwd De 'secret spring swap'. Ik moet nog even bedenken wat ik ga maken voor mijn swapmaatje :)

klaar voor de herfst/winter

Nee, er is niks aan de hand hier. Ik ben er nog :-) Maar mannekes, wat had ik een zomer thuis met een baby en een kleuter onderschat zeg, pfieuw. Dikke vette pluim voor alle mama's met 3 of meer kinderen zenne, ik doe het ze niet na, ge kunt me afvoeren dan.

Ik weet wel van mezelf dat ik niet zo een gestructureerd, georganiseerd persoontje ben, dus dat kan wel een verklaring zijn natuurlijk. En dan ben ik nog niet eens terug aan het werk. Ik ga morgen genieten van mijn laatste dagje vrijaf, en dan vlieg ik er vanaf woensdag weer volle bak in. Ik merk wel dat de structuur van de school me al wel weer goed doet, dus ik denk de structuur van weer aan het werk te gaan ook wel.

Veel is er niet vanonder mijn naaimachine gerold de afgelopen weken. Maar toch wel een groter projectje. Dat ipv een paar dagen, een paar weken in beslag nam. Niet omdat het zo super moeilijk was, eerder omdat het meestal tussen de soep en de petatten gebeurde.

In de Ottobre zag ik een kei leuk jasje staan, eerder een sportiever modelleke, dat in mijn ogen perfect bij ons madammeke past. Ik ging dus op zoek naar een passend stofje, niet te licht (zand, en water en buiten spelen op school, ge-kent-het-wel) maar toch wel met een kleurtje (donker is ook maar donker niwaar) en ik heb het nog gevonden ook, en dan nog niet eens een duur stofke, hoe goed kan het meezitten soms eh.

Ipv velcro gebruikte ik overal kamsnaps, en de sterzak die je in het boekske kan terugvinden die paste absoluut niet bij de appeltjes. Waarom dan geen appeltje tekenen hoor ik u zeggen? Niet nodig, ik heb zakken in de zijnaad verstopt.

Ik behandelde het katoentje tegen water, en stak er dikke wattine tussen voor de warmte. De kap vergat ik te voeren met wattine, maar ons madammeke zet toch altijd een muts op, dus ik ga niet de moeite doen om het hele spel weer uit elkaar te halen.

Het hoeft voor mij nu niet direct kouder te worden, maar ze kan d'er in alle geval tegen nu!

stofjes en fournituren allemaal van bij http://hetmachien.com/

Pauline met bloemetjes

Deze keer werd het een rokje. Mét zakjes. Op aanvraag, want in een snel snel rokje laatst had ik geen zakjes gedaan en ons madammeke was precies wat teleurgesteld. Toen beloofde ik dat het volgende rokje met zakjes zou zijn. En belofte maakt schuld natuurlijk hé.

Het werd 'Pauline' uit zelfgemaakte kleertjes 2, de versie met fronsjes. Ik vind die plooien ook heel mooi, maar heb altijd de indruk dat dat bij die kleinere - en dus kortere - versies niet altijd even mooi valt. En met een fronske kunt ge niet veel verkeerd doen mijn gedacht.

Ook weer een stofje dat ik won bij haar, fleurig en supermooi, een luchtig katoentje. Sluiting met kamsnaps, dat is makkelijker voor dochterlief. Maar op de moment kan ze zelfs gewoon aan- en uittrekken want de taille zat wat ruim dus ik heb er aan beide kanten opzij een stukje rek ingezet. De meester zal ook content zijn dat er niet geholpen moet worden ;-)

paspeltje aan de zakken

rekkertjes links en rechts

kamsnaps om te sluiten

Verder werd tussen het rusten door alles in gereedheid gebracht voor de komst van kleine broer. Ik heb alvast de kaap van 36 weken gehaald, zonder volledige platte rust, en daar ben ik zoooo blij om, want dat was vorige keer niet gelukt. Toen was het 6 weken platte rust en heb ik de 36 weken net niet gehaald. Voor mij toch wel een mijlpaal, want in het ziekenhuis is dat de grens tussen standaard couveusekindje of niet, als ze geen 36 weken zijn moeten ze zowiezo de couveuse in. Nu kan het nog beide kanten uit.
Maar alles is klaar, de wieg is opgedekt, het bed is opgedekt, het badje uitgewassen, kleertjes in de kast, de valies staat klaar, de enveloppen zijn klaar,... kleine broer is meer dan welkom :-)

zonnig zomerkleedje

ik maakte dit kleedje uit het singer naaiboek. De uitleg vond ik wel heel miniem. Ik heb dan ook serieus gesukkeld met de armsopeningen en ze zijn nog niet gelijk het moet zijn. Maar het zijn geen rampen, dus ik kan er mee leven ;) Volgende keer toch een belegske denk ik. Maar daar had ik geen stof meer voor, 't was just uitgemeten, dat half meterke.

ook mijn naaimachine deed een beetje raar, als ik de linten stikte dan werd mijn stof soms precies naar beneden geslagen en ook bij de andere stiksels heb ik soms precies wat vuil in de gaatjes. Nu weet ik niet of het aan het goedkope stofke lag (want ook speldjes maakten gaatjes die er moeilijk uitgingen), dus ik wacht nog even af tot het volgende projectje om te kijken of ik eens langs de winkel moet met mijn machine of niet.

Nu nog wat friskes om het kleedje aan te doen, dus hopelijk wordt het een warme zomer. En anders zal er vaak een t-shirtje onder moeten.

patroon: singer boek
stofje van het stoffenspektakel

kleurige flamingo's

Met dank aan deze lieve madam, want ik zou zelf nooit dit stofje gekozen hebben denk ik. Zo'n prints daar durf(de) ik me niet goed aan wagen. Maar ik had dit stofje bij haar gewonnen, en ik zag recent een jurkje passeren en toen dacht ik 'yep, ons madammeke gaat daar supermooi mee staan', dus ik zette de schaar erin. Ik baseerde me op jurkje Lisa uit zelfgemaakte kleertjes, maar zette er wel een blinde rits in ipv knopen erop, en ik maakte de kapmouwtjes van jurkje Lena erbij.

Die blinde rits dat was weer eventjes sukkelen met de voering (ik voerde het bovenlijfje met een licht wit katoentje), maar het lukte wonderwel. Het stond in elkaar en ik was er meteen verliefd op! En mijn kleine meid ook :-) Ik paste het al even tussendoor en ze wilde het weer niet meer uitdoen. Ventje had wat meer overtuigingskracht nodig, maar eens hij het kleedje gedrapeerd zag op de dochter vond hij het toch ook wel mooi. (of hij durfde niks anders meer zeggen ;-) )

't Was weer wel een meerdagenprojectje, want ik moet verplicht rusten van de gynaecoloog, en ik voel ook aan mijn lijf dat het echt nodig is. Gelukkig moet ik voorlopig nog niet volledig aan de platte rust, zoals vorige keer. Maar ben de 33 weken gepasseerd nu, dus zo lang is het niet meer. Helaas kan ik niet lang meer zitten, dan krijg ik echt heel veel pijn (meneertje zit nog hoog en ik denk dat hij ribben en/of zenuwen raakt dan, in alle geval 'iets' in mijn rechterzij), dus naaien kan soms even, maar als het pijn doet is het geen ontspanning meer natuurlijk.

Voila, ziehier, de flamingojurk:

Het doorlopen van de print, daar heb ik zelfs geen poging toe gedaan ;-)

meerdagenprojectje - een jackie

Dit was toch al wel een van mijn uitgebreidere projectjes denk ik. Een jurkje gaat vrij snel, en een tasje allicht nog sneller, maar hieraan heb ik toch wel redelijk wat uurtjes gespendeerd. Eerst al een hoop A4kes aan elkaar plakken, dan patroontje overtekenen (neen ik knipte niet uit de aaneengeknipt A4kes want ik wilde dat patroon nog wel eens ne keer kunnen gebruiken) en dan knippen en naaien natuurlijk hé. Dat ik daarbij een week verlof had samen met een kleuter die niet wou dutten in de namiddag, en zelf ondertussen 31 weken zwanger ben hielp natuurlijk niet, want als ge moe zijt dan gaat het allemaal niet zo vlotjes.

Mijne man had de lat hoog gelegd...als de dochter iets zelfgemaakt aan moet, dan moet het er wel goed uit zien, precies ne sjieke frak uit de winkel hé....euh, de moed zakte me al half in de schoenen ;-) Maar ik wou en ik zou een schoon frakske in ekaar zetten.

Alles ging vlotjes tot....de mouwen. Daar ben ik blijkbaar echt een ramp mee. Na 3x alles lostornen heb ik een beetje valsgespeeld en een centimeterke aan elke kant van de mouw laten vallen. De uitleg was heel duidelijk en het ineenzetten ging verder vlotjes.

Tot op de laatste avond, de afwerking. Ik moest net nog 3 knoopsgaten openmaken (ze waren alle 3 perfect gestikt al zeg ik het zelf). Ik torn een beetje los, tornmesje wil niet mee door de dikke katoen/vliesline/dunne katoen, dus ik pak een scherp schaartje...stiksel KAPOTGEKNIPT! Kon ik dus dat perfecte knoopsgat lostornen, en opnieuw stikken op een plek waar ook al een gat zat. Manman, ik was echt ontgoocheld en boos op mezelf. De schaar heeft verschillende hoeken van het huis gezien, en de reden was dan achteraf eigenlijk nog het tornmesje, want ik diepte een nieuw mesje op en dat ging erdoor gelijk niks. Maar toen was ik al wat afgekoeld en het tornmesje is gewoon in de vuilbak beland zonder omwegen ;-)

Maarreuh, de jas is af, dochterlief vindt 'm geweldig, en ook door manlief werd hij goedgekeurd :-) Ik kocht er zelfs al bijpassende schoenen bij (die kocht ik al voor hij af was, 't was een gokske ;) )

beetje verfomfaaid al na een dagje school

als madam niet wil poseren wil madam echt niet poseren...

De stofjes vond ik bij misses Needle in Turnhout.

'Lena' en enkele kleine tasjes

De kleine tasjes maakte ik vorige week al, maar ze de foto's waren nog niet tot op mijn PC geraakt.

Een tasje uit toile ciree. Hier moet ik nog wat mee oefenen hoor. Tips en trucs voor het naaien van toile ciree zodat die niet blijft plakken aan het naaimachien  - en bijgevolg 5 keer over hetzelfde plaatske stikt  - zijn welgekomen ;)

En dan met een restje nog een 'Fedha', die je kan sluiten met een kamsnapske. Zo kan Lore haar centjes in stijl mee naar school pakken.

En dan mijn maakseltje van deze week - en hier ben ik best fier op - een 'Lena' kleedje uit het eerste boek van zelfgemaakte kleertjes. Ik maakte een 4j voor Lore en eigenlijk is die perfect. Ik maakte de rok een 3cm langer, dan heeft ze er nog lang geniet van. Ik koos voor de versie met mouwtjes, omdat ik denk dat die het beste passen bij ons missie. Zij was in alle geval in de wolken, met nog een 'prinsessenkleed', vooral omdat ze er mooi en leuk mee kon zwieren :)

Alleen moet ik nog iets vinden voor de ceintuur op zijn plek te houden. Zou ik gaan voor 2 lusjes aan de zijkant, of zou ik 'm aan de zijkanten een beetje vaststikken?

Lore wilde zelfs meewerken aan de foto's deze keer. Als ik nu nog eens ergens een stukske vrijstaande muur had die al geschilderd was he. Maar sorry, die heb ik (nog) niet.

Het stofje heb ik gescoord in de solden bij Den Depot

ja, ik had een klein beetje omkoopmateriaal achter de hand.
Die hadden we samen gemaakt in de voormiddag ;)

Laat gerust een berichtje achter, dat is altijd leuk :)

de prinses des huizes

De missie vroeg een prinsessenjurk. En niet zo maar een, neen, het moest en zou een roze zijn. Sja, wat doe je dan als moeder, een roze prinsessenkleed in elkaar zetten hee :)

De stof vond ik op de markt in Maastricht. Daar was ik nooit eerder geweest, en heb er verder ook niet naar stofjes gekeken, maar ik was toevallig in Maastricht op de juiste moment.

Dit keer zelfs een foto met model. Al heb ik daar heel wat pogingen voor nodig gehad. Ze is zo fier als een gieter. En ze heeft meteen ook een carnavalskostuum. Meer moet dat niet zijn.

Achteraan afgewerkt met kamsnaps. Mss niet het mooiste, maar wel handig én makkelijk. En het is en blijft een verkleedkleedje hé. De afwerking is daarom ook niet echt tippie toppie als je van dichtbij zou kijken. Maar dat deert haar helemaal niet hoor.

 

En wat vind je hiervan? In datzelfde Maastricht. Heeeeeerlijk!!!

 



rimpelrokje

Deze keer ging ik voor een Iene Miene rimpelrokje voor de missie. Aangezien ze zot is van rokjes kan ik daar nooit iets fout mee doen. Ze kan het nu nog aandoen met een paar broekkousen onder, en in het voorjaar kan ze dit ook nog gemakkelijk dragen, want bloemetjes, die passen bij elk seizoen :-) Het stofje won ik bij haar.

Het was een hele duidelijke tutorial, dus het rokje zat in no-time in elkaar. En de dochter vond het 'sjiek'. Meer moet dat niet zijn hé.

Ondertussen ligt er al een onder projectje onder de naaimachine, voor carnaval deze keer. Volgende keer meer hierover :-)

een broekske voor de kleine man

Bij het piratenstofje van het vervloekte hemdeke, kocht ik ook nog een bijpassend rood stofje. In mijn gedachten stond dat leuk. Tot mijn man reageerde....'Dat doet me denken aan de kerstman' Euh, daar ging mijn enthousiasme voor een schoon outfitje.

Ik dacht, mor gij ni zenne, klinkt het ni dan botste het, en anders heeft de kleine vent een broek en een hemdje, die dan maar apart met iets gecombineerd moeten worden. Ge moet ne jongen toch ni altijd in het donkerblauw steken hé? (ik hou van felle kleurtjes!)

Dus een broek werd het, uit een ottobre, maatje 62. Met knoopsgatelastiek, dan heb ik toch een beetje meer speling, als het een smal of een breder manneke zal zijn. Ik kan hem nog ni opmeten uiteraard. Met zijn 860 grammetjes (vandaag gemeten), 't zou maar een mini broekske worden ;-)

Volgend projectje is ook al aan de afwerking bezig, een rokje voor de missie, uit 1 van de gewonnen stofjes. Foto zal denk ik voor het weekend zijn, want eerder ga ik thuis geen daglicht meer zien. (waar is die zomer?)

het hemdeke met de vervloekte kraag

Yes! Het is me gelukt. Na het zuchten, priegelen en tornen aan de kraag is het hemdeken voor de kleine man een feit. En ik ben er nu eens echt content van se. Sluitingen voor het eerst met mijn nieuwe speeltje: kamsnaps. Wat een gerief zeg. Alleen vind ik ze nogal stroef opengaan, maar dat betert misschien wel eens ze een aantal keer open zijn geweest (ervaringen?)

Ziehier:

met bieseke

patroon: Ottobre 6/2012
piraten tricot van Lillestoff

Ik denk dat onze kleine man hier wel stoer mee zal staan ;-)

ik ben blij :-)

Ja hoor, ik ben blij! Want ik heb kunnen naaien van het weekend, ik maakte een rokje voor de dochter, en startte met een hemdje voor kleine broer.

Maar wat nog leuker was toen ik gisterenaonvd mijn bloglovin opendeed, was ontdekken dat ik de give-away bij Toertjes en Pateekes gewonnen had. Hoe cool is dat! Ik kreeg zelfs al bericht dat er een pakketje onderweg is, zo snel, ik weet nog niet wat er in zit maar ik ben nu al superblij :-)

Terug over naar het rokje. Het werd het rokje uit zelfgemaakte kleertjes 1. Buiten wat gepuzzel met de tailleband (ik had tailleband over naargelang het rokdeel). is het toch een superleuk rokje geworden. Dochterlief wou het bij de eerste pasbeurt al aanhouden, en toen stonden er geeneens knopen aan en was het nog niet omgezoomd. Omdat ik een stukje van de tailleband moest afdoen, zit er geen rekker in, want het paste net (ze moet niet veel meer verdikken). Mss moet ik toch eens leren eraan te denken om op te meten, maar ik dacht een 4j voor de dochter die nog 3 moet worden, dat moet lukken.
Ik vind dit een superleuk stofje, want uit de groene variant maakte ik eerder al een simpel rokje met elastische tailleband.

nee mama ik poseer echt niet graag

allez, een heel heel klein beetje dan

nah, te laat!

 

verder ben ik dus ook begonnen aan een hemdje voor de broer, in tricot. Man, daar heb ik al op gevloekt! had ik eindelijk de kraag eraan op een fatsoenlijke manier afgewerkt, merk ik bij het aanzetten van de mouwen dat ik die kraag er met de verkeerde kant naar boven heb aangezet! Grmbll. En tricot lostornen dat vind ik nu eens een vreselijk werkske se. Maar ik ben er toch aan begonnen, maar het hemdje is nu dus nog ver van af ;-)

zal ik nog eens wat van me laten horen?

Jawel, jawel, ik ben er nog :-) Rond en gezond, en dat kan je zelfs heel letterlijk nemen. Ik heb namelijk een buikbewonertje en die is uitgerekend voor half mei. Tegelijk ook de reden dat het hier zo stilletjes was, want meneertje nam echt alle energie uit me weg. Na 3 maanden 0.0 energie, kwam er stilletjes toch terug een klein beetje energie op overschot, en heb ik af en toe nog wel iets gemaakt - waar ik dan nogal vaak een foto van vergat te trekken (zwangerschapsdementie?).

Ook werkt mijn modelletje absoluut niet mee, mevrouw wil echt niet poseren voor een foto, neen mevrouwtje wil zelf foto's maken. Zelf met de nodige omkoperij lukt het amper.

Ik maakte nog een rokje, een kleedje (poging gedaan tot foto's maar niet echt een bruikbaar exemplaar gevonden op de PC) en een zingzak voor Nieuwjaar, want mevrouwtje ging voor het eerst zingen dit jaar. Voor haar ging het nog niet om de centen, maar vooral om de snoepjes :-))

Maar...gisteren en vandaag maakte ik iets dat ik toch niet kan tonen op een modelletje, want het is voor de kleine broer! Een maatje 56, OMG wat is dat klein. Het lijkt al een eeuwigheid geleden dat dat kleine maatje hier in huis was, terwijl het eigenlijk toch nog geen 3j geleden is. Zoiets kleins maakte ik nog nooit eerder, want toen Lore nog een baby was kon ik nog niet naaien.

Nu is tricot nog steeds niet mijn allerbeste vriend, maar dit ging toch al redelijk. Ik had moeilijkheden met het kruis en de rits (uitleg in de boekskes is toch echt niet altijd je dat hoor), ik heb ook besloten het niet meer los te maken want ik denk dat ik het dan alleen maar erger ga maken. En ooit....ja ooit zal tricot ook wel mijn vriendje worden ;)
Waar ik dan wel weer blij mee ben, is dat de rits echt een blinde rits is geworden. Eindelijk :-))

patroontje - Ottobre 6/2012
stofje van bij Juffertje Uil

Dit is nog de zingzak. Geloof het of niet, dit was de beste foto, en dan was ze al omgekocht met een snoepje...

stofje van het stoffenspektakel