Kleuters die vakantie hebben moeten af en toe ge-entertained worden. Gelukkig heb ik een rustige meid, die ook graag meehelpt in de keuken. Want dat doe ik zelf ook graag. Ik had haar beloofd dat ze cakejes mocht versieren voor het bezoek dat later op de dag kwam. Ze was superenthousiast. De cakejes werden gebakken tijdens haar middagdutje (soms heeft ze die dut nog nodig), en het eerste wat ze vroeg als ze opstond was 'Mama, mag ik nu cakejes versieren?'
Ik klopte nog wat room op, die een klein beetje roze was, want roze, dat is nog steeds het van het. En toen mocht ze zelf aan de slag. De bolletjes werden er voorzichtig 1 voor 1 opgelegd, en vooral de bloemetjes waren favoriet. Er moest natuurlijk ook geproefd worden tussendoor. Al moest ik de room er voor haar afhalen, want die vond ze niet lekker :-))
Ze werden gesmaakt 's avonds, de cupcakes! En de dochter was blij, want zij vertelde honderduit dat zij de cakejes had versierd.
maandag 2 juni 2014
maandag 26 mei 2014
een kaartje
Geen naaiseltje deze keer, maar nog eens een gescrapt kaartje. Ik maakte het kaartje al toen ik nog hoogzwanger was, maar het was voor de trouw van mijn 'kleine' broer. Op 16mei stapte hij in het huwelijksbootje, en dat moest natuurlijk gevierd worden, en daar hoorde toch wel een zelfgemaakt kaartje bij vond ik.
Het was geleden van het scrapweekend dat mijn spulletjes nog eens uit de kast kwamen, en het ging niet van een leien dakje, maar uiteindelijk was ik wel heel blij met het resultaat. Het ingekleurde afdrukje ben ik niet zo heel tevreden mee, maar ik had maar 1 afdrukje, dus een herkansing was uitgesloten, en hoogzwanger en ongemakkelijk zijnde (ik kon erg moeilijk zitten op het einde, kreeg echt heel veel pijn dan) was dit het resultaat. Geen gedrocht, maar nu ook niet direct superschoon. Ik kleurde het in met aquarelpotloden trouwens. Het papier en embellishments komt vooral uit oudere studio calico kits, daar zaten altijd pareltjes in. moest ik nog veel scrappen zou ik mijn abo nog steeds hebben denk ik.
Het was geleden van het scrapweekend dat mijn spulletjes nog eens uit de kast kwamen, en het ging niet van een leien dakje, maar uiteindelijk was ik wel heel blij met het resultaat. Het ingekleurde afdrukje ben ik niet zo heel tevreden mee, maar ik had maar 1 afdrukje, dus een herkansing was uitgesloten, en hoogzwanger en ongemakkelijk zijnde (ik kon erg moeilijk zitten op het einde, kreeg echt heel veel pijn dan) was dit het resultaat. Geen gedrocht, maar nu ook niet direct superschoon. Ik kleurde het in met aquarelpotloden trouwens. Het papier en embellishments komt vooral uit oudere studio calico kits, daar zaten altijd pareltjes in. moest ik nog veel scrappen zou ik mijn abo nog steeds hebben denk ik.
Verder gaat alles hier zijn gangetje. Druk druk druk met de baby en de grote zus, dus de naaimachine staat hier nog eventjes te verkommeren. Ook omdat ik nog veel werk heb in huis (lees: zoveel mogelijk rommel uitsorteren om naar het containerpark te vervoeren en kasten opruimen en inladen). Dat krijgt nu effetjes voorrang.
zondag 11 mei 2014
welkom, kleine lieve vent!
Ik was even vergeten hoe snel de dagen voorbijvliegen met een baby in huis. Hoeveel je zou willen doen en niet gedaan krijgt. 5x aan dezelfde mand strijk moeten beginnen bijvoorbeeld. Maar als je dan een blik op dat kleine mensje werpt, die zo vredig ligt te slapen, of met grote kijkers in je schoot ligt...dan is dat het toch allemaal dubbel en dik waard hé.
Op 1 mei kondigde ons ventje zich aan. Met een snelle start begon hij zijn leventje hier. Op 1.5u van water gebroken en de eerste wee tot ik hem in mijn armen mocht houden. De vroedvrouwen verschoten er zelf van :) Een kleine vent, 49cm, 3kg260 en we noemden hem Ward.
Voorlopig dus ff geen tijd om te naaien. Was en plas en eten geven, en af en toe een dutje meepikken overdag, daar zijn mijn dagen voorlopig goed mee gevuld.
Grote zus is superfier, en zorgt heel lief voor haar kleine broer. Nog heel even...en dan is deze vent ook alweer groot. Want het gaat veel te snel, altijd weer. We gaan dus genieten, genieten, genieten, en binnenkort hebben we ons ritme wel weer gevonden en is er weer hobbytijd :)
Op 1 mei kondigde ons ventje zich aan. Met een snelle start begon hij zijn leventje hier. Op 1.5u van water gebroken en de eerste wee tot ik hem in mijn armen mocht houden. De vroedvrouwen verschoten er zelf van :) Een kleine vent, 49cm, 3kg260 en we noemden hem Ward.
Voorlopig dus ff geen tijd om te naaien. Was en plas en eten geven, en af en toe een dutje meepikken overdag, daar zijn mijn dagen voorlopig goed mee gevuld.
Grote zus is superfier, en zorgt heel lief voor haar kleine broer. Nog heel even...en dan is deze vent ook alweer groot. Want het gaat veel te snel, altijd weer. We gaan dus genieten, genieten, genieten, en binnenkort hebben we ons ritme wel weer gevonden en is er weer hobbytijd :)
zaterdag 19 april 2014
Pauline met bloemetjes
Deze keer werd het een rokje. Mét zakjes. Op aanvraag, want in een snel snel rokje laatst had ik geen zakjes gedaan en ons madammeke was precies wat teleurgesteld. Toen beloofde ik dat het volgende rokje met zakjes zou zijn. En belofte maakt schuld natuurlijk hé.
Het werd 'Pauline' uit zelfgemaakte kleertjes 2, de versie met fronsjes. Ik vind die plooien ook heel mooi, maar heb altijd de indruk dat dat bij die kleinere - en dus kortere - versies niet altijd even mooi valt. En met een fronske kunt ge niet veel verkeerd doen mijn gedacht.
Ook weer een stofje dat ik won bij haar, fleurig en supermooi, een luchtig katoentje. Sluiting met kamsnaps, dat is makkelijker voor dochterlief. Maar op de moment kan ze zelfs gewoon aan- en uittrekken want de taille zat wat ruim dus ik heb er aan beide kanten opzij een stukje rek ingezet. De meester zal ook content zijn dat er niet geholpen moet worden ;-)
Verder werd tussen het rusten door alles in gereedheid gebracht voor de komst van kleine broer. Ik heb alvast de kaap van 36 weken gehaald, zonder volledige platte rust, en daar ben ik zoooo blij om, want dat was vorige keer niet gelukt. Toen was het 6 weken platte rust en heb ik de 36 weken net niet gehaald. Voor mij toch wel een mijlpaal, want in het ziekenhuis is dat de grens tussen standaard couveusekindje of niet, als ze geen 36 weken zijn moeten ze zowiezo de couveuse in. Nu kan het nog beide kanten uit.
Maar alles is klaar, de wieg is opgedekt, het bed is opgedekt, het badje uitgewassen, kleertjes in de kast, de valies staat klaar, de enveloppen zijn klaar,... kleine broer is meer dan welkom :-)
Het werd 'Pauline' uit zelfgemaakte kleertjes 2, de versie met fronsjes. Ik vind die plooien ook heel mooi, maar heb altijd de indruk dat dat bij die kleinere - en dus kortere - versies niet altijd even mooi valt. En met een fronske kunt ge niet veel verkeerd doen mijn gedacht.
Ook weer een stofje dat ik won bij haar, fleurig en supermooi, een luchtig katoentje. Sluiting met kamsnaps, dat is makkelijker voor dochterlief. Maar op de moment kan ze zelfs gewoon aan- en uittrekken want de taille zat wat ruim dus ik heb er aan beide kanten opzij een stukje rek ingezet. De meester zal ook content zijn dat er niet geholpen moet worden ;-)
| paspeltje aan de zakken |
| rekkertjes links en rechts |
| kamsnaps om te sluiten |
Verder werd tussen het rusten door alles in gereedheid gebracht voor de komst van kleine broer. Ik heb alvast de kaap van 36 weken gehaald, zonder volledige platte rust, en daar ben ik zoooo blij om, want dat was vorige keer niet gelukt. Toen was het 6 weken platte rust en heb ik de 36 weken net niet gehaald. Voor mij toch wel een mijlpaal, want in het ziekenhuis is dat de grens tussen standaard couveusekindje of niet, als ze geen 36 weken zijn moeten ze zowiezo de couveuse in. Nu kan het nog beide kanten uit.
Maar alles is klaar, de wieg is opgedekt, het bed is opgedekt, het badje uitgewassen, kleertjes in de kast, de valies staat klaar, de enveloppen zijn klaar,... kleine broer is meer dan welkom :-)
donderdag 10 april 2014
zonnig zomerkleedje
ik maakte dit kleedje uit het singer naaiboek. De uitleg vond ik wel heel miniem. Ik heb dan ook serieus gesukkeld met de armsopeningen en ze zijn nog niet gelijk het moet zijn. Maar het zijn geen rampen, dus ik kan er mee leven ;) Volgende keer toch een belegske denk ik. Maar daar had ik geen stof meer voor, 't was just uitgemeten, dat half meterke.
ook mijn naaimachine deed een beetje raar, als ik de linten stikte dan werd mijn stof soms precies naar beneden geslagen en ook bij de andere stiksels heb ik soms precies wat vuil in de gaatjes. Nu weet ik niet of het aan het goedkope stofke lag (want ook speldjes maakten gaatjes die er moeilijk uitgingen), dus ik wacht nog even af tot het volgende projectje om te kijken of ik eens langs de winkel moet met mijn machine of niet.
Nu nog wat friskes om het kleedje aan te doen, dus hopelijk wordt het een warme zomer. En anders zal er vaak een t-shirtje onder moeten.
ook mijn naaimachine deed een beetje raar, als ik de linten stikte dan werd mijn stof soms precies naar beneden geslagen en ook bij de andere stiksels heb ik soms precies wat vuil in de gaatjes. Nu weet ik niet of het aan het goedkope stofke lag (want ook speldjes maakten gaatjes die er moeilijk uitgingen), dus ik wacht nog even af tot het volgende projectje om te kijken of ik eens langs de winkel moet met mijn machine of niet.
Nu nog wat friskes om het kleedje aan te doen, dus hopelijk wordt het een warme zomer. En anders zal er vaak een t-shirtje onder moeten.
| patroon: singer boek stofje van het stoffenspektakel |
maandag 31 maart 2014
kleurige flamingo's
Met dank aan deze lieve madam, want ik zou zelf nooit dit stofje gekozen hebben denk ik. Zo'n prints daar durf(de) ik me niet goed aan wagen. Maar ik had dit stofje bij haar gewonnen, en ik zag recent een jurkje passeren en toen dacht ik 'yep, ons madammeke gaat daar supermooi mee staan', dus ik zette de schaar erin. Ik baseerde me op jurkje Lisa uit zelfgemaakte kleertjes, maar zette er wel een blinde rits in ipv knopen erop, en ik maakte de kapmouwtjes van jurkje Lena erbij.
Die blinde rits dat was weer eventjes sukkelen met de voering (ik voerde het bovenlijfje met een licht wit katoentje), maar het lukte wonderwel. Het stond in elkaar en ik was er meteen verliefd op! En mijn kleine meid ook :-) Ik paste het al even tussendoor en ze wilde het weer niet meer uitdoen. Ventje had wat meer overtuigingskracht nodig, maar eens hij het kleedje gedrapeerd zag op de dochter vond hij het toch ook wel mooi. (of hij durfde niks anders meer zeggen ;-) )
't Was weer wel een meerdagenprojectje, want ik moet verplicht rusten van de gynaecoloog, en ik voel ook aan mijn lijf dat het echt nodig is. Gelukkig moet ik voorlopig nog niet volledig aan de platte rust, zoals vorige keer. Maar ben de 33 weken gepasseerd nu, dus zo lang is het niet meer. Helaas kan ik niet lang meer zitten, dan krijg ik echt heel veel pijn (meneertje zit nog hoog en ik denk dat hij ribben en/of zenuwen raakt dan, in alle geval 'iets' in mijn rechterzij), dus naaien kan soms even, maar als het pijn doet is het geen ontspanning meer natuurlijk.
Voila, ziehier, de flamingojurk:
Het doorlopen van de print, daar heb ik zelfs geen poging toe gedaan ;-)
Die blinde rits dat was weer eventjes sukkelen met de voering (ik voerde het bovenlijfje met een licht wit katoentje), maar het lukte wonderwel. Het stond in elkaar en ik was er meteen verliefd op! En mijn kleine meid ook :-) Ik paste het al even tussendoor en ze wilde het weer niet meer uitdoen. Ventje had wat meer overtuigingskracht nodig, maar eens hij het kleedje gedrapeerd zag op de dochter vond hij het toch ook wel mooi. (of hij durfde niks anders meer zeggen ;-) )
't Was weer wel een meerdagenprojectje, want ik moet verplicht rusten van de gynaecoloog, en ik voel ook aan mijn lijf dat het echt nodig is. Gelukkig moet ik voorlopig nog niet volledig aan de platte rust, zoals vorige keer. Maar ben de 33 weken gepasseerd nu, dus zo lang is het niet meer. Helaas kan ik niet lang meer zitten, dan krijg ik echt heel veel pijn (meneertje zit nog hoog en ik denk dat hij ribben en/of zenuwen raakt dan, in alle geval 'iets' in mijn rechterzij), dus naaien kan soms even, maar als het pijn doet is het geen ontspanning meer natuurlijk.
Voila, ziehier, de flamingojurk:
Het doorlopen van de print, daar heb ik zelfs geen poging toe gedaan ;-)
zondag 16 maart 2014
meerdagenprojectje - een jackie
Dit was toch al wel een van mijn uitgebreidere projectjes denk ik. Een jurkje gaat vrij snel, en een tasje allicht nog sneller, maar hieraan heb ik toch wel redelijk wat uurtjes gespendeerd. Eerst al een hoop A4kes aan elkaar plakken, dan patroontje overtekenen (neen ik knipte niet uit de aaneengeknipt A4kes want ik wilde dat patroon nog wel eens ne keer kunnen gebruiken) en dan knippen en naaien natuurlijk hé. Dat ik daarbij een week verlof had samen met een kleuter die niet wou dutten in de namiddag, en zelf ondertussen 31 weken zwanger ben hielp natuurlijk niet, want als ge moe zijt dan gaat het allemaal niet zo vlotjes.
Mijne man had de lat hoog gelegd...als de dochter iets zelfgemaakt aan moet, dan moet het er wel goed uit zien, precies ne sjieke frak uit de winkel hé....euh, de moed zakte me al half in de schoenen ;-) Maar ik wou en ik zou een schoon frakske in ekaar zetten.
Alles ging vlotjes tot....de mouwen. Daar ben ik blijkbaar echt een ramp mee. Na 3x alles lostornen heb ik een beetje valsgespeeld en een centimeterke aan elke kant van de mouw laten vallen. De uitleg was heel duidelijk en het ineenzetten ging verder vlotjes.
Tot op de laatste avond, de afwerking. Ik moest net nog 3 knoopsgaten openmaken (ze waren alle 3 perfect gestikt al zeg ik het zelf). Ik torn een beetje los, tornmesje wil niet mee door de dikke katoen/vliesline/dunne katoen, dus ik pak een scherp schaartje...stiksel KAPOTGEKNIPT! Kon ik dus dat perfecte knoopsgat lostornen, en opnieuw stikken op een plek waar ook al een gat zat. Manman, ik was echt ontgoocheld en boos op mezelf. De schaar heeft verschillende hoeken van het huis gezien, en de reden was dan achteraf eigenlijk nog het tornmesje, want ik diepte een nieuw mesje op en dat ging erdoor gelijk niks. Maar toen was ik al wat afgekoeld en het tornmesje is gewoon in de vuilbak beland zonder omwegen ;-)
Maarreuh, de jas is af, dochterlief vindt 'm geweldig, en ook door manlief werd hij goedgekeurd :-) Ik kocht er zelfs al bijpassende schoenen bij (die kocht ik al voor hij af was, 't was een gokske ;) )
De stofjes vond ik bij misses Needle in Turnhout.
Mijne man had de lat hoog gelegd...als de dochter iets zelfgemaakt aan moet, dan moet het er wel goed uit zien, precies ne sjieke frak uit de winkel hé....euh, de moed zakte me al half in de schoenen ;-) Maar ik wou en ik zou een schoon frakske in ekaar zetten.
Alles ging vlotjes tot....de mouwen. Daar ben ik blijkbaar echt een ramp mee. Na 3x alles lostornen heb ik een beetje valsgespeeld en een centimeterke aan elke kant van de mouw laten vallen. De uitleg was heel duidelijk en het ineenzetten ging verder vlotjes.
Tot op de laatste avond, de afwerking. Ik moest net nog 3 knoopsgaten openmaken (ze waren alle 3 perfect gestikt al zeg ik het zelf). Ik torn een beetje los, tornmesje wil niet mee door de dikke katoen/vliesline/dunne katoen, dus ik pak een scherp schaartje...stiksel KAPOTGEKNIPT! Kon ik dus dat perfecte knoopsgat lostornen, en opnieuw stikken op een plek waar ook al een gat zat. Manman, ik was echt ontgoocheld en boos op mezelf. De schaar heeft verschillende hoeken van het huis gezien, en de reden was dan achteraf eigenlijk nog het tornmesje, want ik diepte een nieuw mesje op en dat ging erdoor gelijk niks. Maar toen was ik al wat afgekoeld en het tornmesje is gewoon in de vuilbak beland zonder omwegen ;-)
Maarreuh, de jas is af, dochterlief vindt 'm geweldig, en ook door manlief werd hij goedgekeurd :-) Ik kocht er zelfs al bijpassende schoenen bij (die kocht ik al voor hij af was, 't was een gokske ;) )
![]() |
| beetje verfomfaaid al na een dagje school |
| als madam niet wil poseren wil madam echt niet poseren... |
De stofjes vond ik bij misses Needle in Turnhout.
Abonneren op:
Reacties (Atom)


